Halımdan soruşma, deyəsi deyil

çiynimdə bir payız ayrılığım var.

Döyüş sonrası bir döyüşçü kimi

bütün yaralarım ağız açıblar.

 

Payızdan gəlmişəm, xəzəlli, küllü

çözə bilmədiyim fəlsəfələrlə.

Bir qız “Azadlıqda” məni gözləyir

özüm “İnqilabda”, boş kafelərdə.

 

Çaya üsyan edən balaca balıq

sanırmış dənizlə görüşəcəkdir.

Talei baltadan asılan ağac

sonunda topraqla öpüşəcəkdir.

 

Qızlığı gedirmiş arzularımın

dostlarım divara düzülən zaman.

Həsrətim kafedə araq vurumuş

özüm yatağında büzülən zaman!

 

Görürəm yuxuda Fokonu, Marksı

gəlmək istəyirəm sənin yanına.

Bir inək içimdə sənə süd verir,

bir qoyun vurulur öz çobanına

 

Payızın içində bir bahar yatır

yatağın içində siqaret

                                    və mən...

Durnalar gediblər, qalıbdı yalnız

külqabı dibində, siqaret

                                     və mən...

 

“Heç nəyə” söykənən bu dünya, bu “heç”

şişəyə söykənən, bu qara milçək.

Ölümə tuşlanan acı həyatım

milçəyə tuşlanan sarı hörümçək!

 

Sonu oxunmayan nümrədi sevgi

yazılır tuvalet divarlarına.

Bir isperm ağlayır kandomda hər gün.

itihar öyrədir damarlarına!

 

 

 

 

 

Qucağınsızlığımın vəhşətini hiss edirəm

Qucağınsız burada qalanmıram, mən gedirəm...

 

Telfonumda çığırır bir qızın azğınlı səsi

Pəncərəmdə əriyir, bir buzun azğın nəfəsi.

 

Başmağında vətəni  bəsləyərək gəzdirirmək...

Qurbəti ölmək üçün uşaq kimi əzdirirmək...

 

Gecələr heçlə yatıb, heçlə oyanmaq yarası

Heç yerə sığmamağın...tənhalığın qumparası...

 

Balkona gizli çıxıb, bir siqaret yandırmaq

Özünü tanrı sanıb, tanrını qisqandırmaq.

 

Telfonu, interneti bollu olan dünyada

Fasilə anlamını anlamayan bir tənha.

 

Çobanın hissi kimi, maşınların heynində...

Dünyanın inkişafı, bir çobanın beynində!

 

Şəkili çaylara yox, dağlara düşmüş bir ay

Hamı yatmış ama sən, hey siqaret, hey qara çay...

 

Radiyoda kimsə onun sevdiyi ifanı çalır

Çəmədən yolda gedir, ayaqlarım evdə galır...

 

-         Məni yalqız buraxıb getdiyini etiraf et

“heç yerə” mən gedirəm, sənsə olan yerlərə get.

 

Bir daha çıxmayacaq, sevgim ürəkdən dodağa

Uzağa  mən gedirəm, çox uzağa, çox uzağa...

 

 

 

 

“iki bölünməkdən elə qorxmuşam

 çöpü də ikiyə bölmərəm daha!”        Söhrab Tahir

 

 

Xiyanət görmüşəm, ona görə də

Adamı adamdan seçə bilmirəm.

Geri dönməməkdən elə qorxmuşam

Arazı o taya keçə bilmirəm.

 

Arazın üstündən körpü tikənlər,

Başları çörəyə qarışıb indi.

Bir çöpü ikiyə bölə bilməyən,

İki bölünməklə barışıb indi.

 

Özünü yuxuya verən millətin

Gecəsi bəllidir günortasından.

Vətəndən danışar vətənsiz adam

Hələ çıxmamışkən yumurtasından.

 

Gücü döyüşməyə çatmayan adam,

Həmişə uzaqdan daş atar dostum.

Vətəndə yaşamaq istəməyənlər

Onu şeirlərdə yaşadar dostum!

 

Əlimdə olsaydı, Arazın adın

İnan xəritədən tutub pozardım.

“Yaxşı ki, Araz var, o olmasaydı,

Nədən gileylənib, şeir yazardım”.

Duman Ərdəmə:

 

Gözəllik,

sənin canlandırdığın möcüzədir.

Yoxsa bu mənim ağzımda və onun əllərindəki dəmir,

həqiqətin nüqsanıdır qısa-qısa dolanır ağzı-əllərimizə.

Burda

qanun

ədaləti dilənməyə oturur

və yaşama oxşar bir şey cərəyandadır.

Cərəyan dadı dadır bütün hadisələr.

Sən isə girdə-dolaşıq bu girdabın ortasında qalırsan.

Qablıyırlar sənə həyatı səsin çıxmır

və Qabili yox səni doğuran qabiləni qaba tutub,

buyur donbal qabağında deyirlər, təzim elə!

Nə var-nə var səni salıb bu çirkabın kitabına fahişə!

Sonra da qəhbələrin başını kəsib “Ana yasa”ya  yapışdırılar.

“Ana yasaq”dır deyirlər.

Gərək tüpürəm amma üfürürəm bu közə.

Qoy alışsın yansın.

Bu cərəyan”cəhrə”  c-yı ilə yazılıb dostum!

Qaça-qaçırtdılar bizi ölkəmizdən.

Qurumsağı porsuqnan* qorxudan

Özü qorxudan öləcək

Və zindanların nəmişində Havaii adalarını yadına salıb

“Pox yedim vallah məni buraxın” deyəcək.

Sonra da təvvab* olub Amerikaya gedəcək!

Adamda şərəf olsun gərək

Milli olanda nə olar!

 

Sözümü deyə bilmirəm axı neynirəm bu həyatı?

Dostum düşmənimdir divar olubdur damba-damb başıma çalınır.

Qeyrətim Araz kimi axır ortalıqda var yoxumu bölə-bölə sulanır.

Sülənir illər boyudur böyümür ağıllanmır.

Atana lənət deyirəm Araz!

Səni bizə ürcah eliyəni eləsinlər, eləsinlər, eləsinlər dura  bilməsin üzümüzə.

 Üzümüz çoxlu üzlər görür “Q”lanır.

Üzü üz görənin başını kəsirlər “Ana yasaqdır” düzəldirlər adamı.

 

Başımı ayağıma çırpıram,

Tuuuu səin süfətinə məni gətirdin buraya!

Yeri yaraya-xoraya, bir də xatirəyə ,bir də xuxana dolmuş  buraya.

Dinmə-danışma lal ol! Laaaaləələəəəər...laaləələər...

Aşıq söz tapanmayanda nanay-nanay deyirəm mən.

Nanay-nanay aşiqəm

Mən aşiqəm o maşıqəm

Gəlin öldürün məni

Mən Mikayil Müşfiqəm!

Dinmə-danışma lal ol deport olarsan ha!

Göyərçini deport edirlər bu qaqaşlar!

Ədə dami dəyişərik amma dəni dəyişmərik biz.

Adam olarıq amma ad-am olmarıq biz.

Nə olsun yaranı-xoranı bir də zəhrimarı uduram amma dinmirəm mən.

Tüpürüm o sözə ki dilimə yapışıb amma dillənə bilmir.

Vətəni istəyirəm mən, tənlərin tərini.

Zindanların zirramasında böyüyən cücələri.

Zəlimxan, zülümxan, zalimxan

By Elxandı, bu Telmandı, bu Sayman

Bu sənin imarətin o da onların türbələri...

Hardasa Hollivuddun filimlərini yada salır.

Öldürürürlər ölürük,

Öldürürürlər ölürük.

ölürük qəhrəman olmuruq, olmur.

 Ortamızda vətən boyda fasilə var

Vətən boyda xəyanət.

Hardasa Bollivudun filimlərini yada salır.

Yarı qəhrəman, yarı aşiq, yarı kasıb, yarı heçzadıq biz

Uzağı hardasa ya haçansa

Lirik bir mahnı ola bilərik

Və yazıqyana- yazıqyana hansısa axmağı ağlada bilərik bəlkə də.

Bu həqiqətin nüqsanıdır dostum.

Qarşımda uzun bir yol var.

Səndən hərəkət , məndən bərəkət “Milli hərəkət”!

Yatanı oyadan olar, özünü yuxuda verəni yox!

Şirra-şir vətənin dibinə su qoşurlar

Və yuxularımda cavan uşaqları görürəm ki, ölürlər.

Səidimsən* heeeeyyyyy! Mən burdayam!

ədalətin nüqsanında

və həyat kimi bir şey  cərəyandadır.

 

Biri alır, biri satır, millət isə qıra batır, qarmağa batır.

Uzaqdan baxırsan döyüşdür,

Yaxına gəlirsən öpüşdür, görüşdür!

ədə alın bu qara-quruların əlindən millətçiliyi

daşdı bu, dəmirdi bu, oddi bu, Cızdı bu.

Ad deyil ki, anlamdı bu, şərəfdi bu.

Adama verməzlər qazanmalısan, qanmalısan.

Biri alır, biri satır. Biri isə zindanda yatır...

Təbriz, Bakı, Ankara

Düşmən hara biz hara?

Araz axır, Kürd axır.

Isfahandan fars baxır.

Moskvadan  Rus baxır,

Qarabağdan erməni.

                   ***

Damarsız yarımın yarasını sarımağa durdum, sarıyanmadım.

əlim qoluma bağlı idi, qolumsa qandala

mükafatımsa sən idin.

Gözəllik sənin möcüzəndir ,

Ay sənsən

Özünü bu qalmaqaldan bir qırağa çəkibsən

Və bizə baxırsan!

 

Sayman Aruz

 

Porsuq: diksindirmək

Səidimsən: Səid Muğanlı və bütün zindanda olan milli fəallar nəzərdə tutulur

Təvvab: tövbə eliyib zindandan canını qurtarana deyərlər.

 

 

 

Sənə sığınıram

Və mavi gözlərinin dərinliyinə cumur,

Bu balaca mən balıq,

Bu balaca mən balıq!

 

Adın

Dənizləri yelləndirən faciədir

Və nəsə ya kimsə dərinliyin ortasından mənə deyir:

-       Dayan! Sən yetişibsən...

Bütün yollar sənə çatır

Yalnız bu mənəm

Bu mənəm sənə çatmayan,

Dalğaların üstündən atılmayan,

Balıq kimi tutulan

Və günəşı dolayısıyla bağıran:

-       Ya balıq,

                    ya quruluq,

            Ya balıq,

                          ya quruluq!

 

Böyüyür faciə

Sən böyüdükcə

Və sükut kimi bir şey

Divarımızın dəliklərinə dolur.

Adın, yəni dayan!

Mən dayanıram

Və möcüzə

Papağını tovlayaraq uzaqlaşır.

Həmişə belədir.

Sən gəlirsən

Və saatlar,

Sıyrıla-sıyrıla sürüşürlər ömrümdən!

 

Gözəldir sevmək

Sən gülümsəyəndə.

Hardasa ya haçansa mayakları sürmə çəkib

Gəmiləri mənə buraxıbsan.

Sən baxmırsan,

Yol göstərirsən.

Mən ayaqyalın arxanca sürünürəm

Balıq kimi ılğımına cumuram

Və mövlana

Məsnəvisinə başlayır.

 

Sən günəş ol!

Varaqla ömrümün ayaqlarını.

Mən isə səni sevib

Şualarını daraxlayacam.

Sevəcəm

Və yalqızlığımın ən fəlsəfi saniyəsində

Sənə sürətlənəcəm...

 

Özün erotizmsən

Özləmin anonizm*.